De jaarlijkse motor 6-daagse 2004
Na om 09.00 uur bij Bertus te hebben verzameld, gingen we op weg
richting de Franse Alpen.
Het was mooi weer dus we hadden er zin in,onderweg kwamen we tot de
ontdekking dat we op 6 verschillende merken reden, namelijk :
Bertus Eilander een BMW R1100s, Dries Heldoorn een YAMAHA
YZF600Thundercat, Klaas Habekotté een SUZUKI 650 SV, Jean Paul Sollie
een APRILLIA TUONO 1000R, Henri Riezebos een KAWASAKI ZX6R en ik ( Aart
Rotman) een HONDA CBR 600F.
Dat vonden we toch wel apart.
Om ongeveer12.00 uur gingen we de grens
over bij Maastricht, Belgie in richting Luik en na nog een stukje
snelweg gehad te hebben gingen we wat eten in Bastogne. (patat, wat
anders in Belgie??)
Na ongeveer 610 km en een paar keer over
de Moezel te zijn gekomen, gingen we ongeveer 70 km na Nancy de snelweg
af en kon nu het echte werk beginnen. Na nog 110 km binnendoor te hebben
gereden, kwamen we een hotel tegen die eigenlijk nog dicht was omdat ze
net zelf terug waren van vakantie, maar die voor ons toch de deuren los
deed .
Na gegeten te hebben wat de pot schaft,
gingen we met een goed gevoel de eerste nacht in en droomden we van wat
ons nog allemaal te wachten stond. (770 km)
Dag 2
Na een goede nachtrust en een karig
ontbijt, stapten we weer op de motors en gingen we weer op pad.
Na een mooie route (die Bertus weer had
gemaakt) met mooie snelle bochten door de Jura, via St. Claude ( 90
procent van de pijpen in Europa word daar gemaakt) kwamen we aan de voet
van de Franse Alpen, wat eigenlijk ons doel was.
Na de 1ste col de Frêne van
950 hoog, kwamen we ook de 1ste haarspeldbochten tegen, wat
voor sommigen even wennen was maar dat later over ging in genieten.
In Albertville, bekend van de olympische
winterspelen, zochten we een hotel omdat het mooi was geweest voor
vandaag. Net buiten de stad vonden we er één waar we s’avonds “haan in
wijnsaus” hebben gegeten (Als je praat over lekker, dat is pas lekker)
Met een biertje en een goede fles wijn sloten we de dag af, na nog wel
even naar buiten te hebben gekeken, waar het inmiddels is begonnen te
onweren. (437 km) totaal (1207 km)
Dag 3
Na veel onweer s’nachts stonden we
s’morgens in dubio of we het regenpak aan zouden doen of niet, wat we
toch maar hebben gedaan.
Na eerst de Col de Madeleine over te zijn
gegaan, gingen we naar de Col de la Glandon waar de ellende begon:
regen, onweer en mist (dus de regenpakken kwamen ons nu goed van pas).
Dachten we dat we alles gehad hadden, kwam
de Aprillia (we noemen geen namen) ook nog eens zonder benzine te staan
in de bergen met veel regen, dus we konden onze lol op.
Nadat we dat ook weer opgelost hadden, na
eerst geprobeerd te hebben met een slangetje wat over te hevelen wat ook
niet wou, zijn we eerst maar wat gaan eten met de goede hoop dat het na
het eten misschien wel wat beter zou zijn. Maar helaas, het regende nog
steeds hard.
We hadden lekker gegeten en gingen vol
goede moed op weg naar Col d’Ornons. Onderweg naar boven begon er een
auto te knipperen maar we wisten eigenlijk niet waar voor, tot we
halverwege waren en niet verder konden, toen begrepen we het pas; een
brug was ingestort en de weg was helemaal weggespoeld. (probleem)
Dus moesten we een ander alternatief
zoeken, dat was dus naar Briancon en dan richting Gap door de dalen dus
geen cols.
We dachten dat we alles gehad hadden maar
dat bleek dus niet zo te zijn, want wat kregen we als toetje: hagel zo
groot als knikkers. De weg was helemaal wit van de hagel dus dat kon er
ook nog wel bij.(en dan noemen sommigen zich diehard’s, maar ik denk dat
wij dit deze dag wel zijn geweest)
Maar als pluspunt hebben we het laatste
uur droog gehad en hadden we vrij snel een hotel en hoopten we dat we
morgen een betere dag zouden hebben. (286 km) totaal (1493)
Dag 4
Na de regendag van gisteren gingen we
vandaag met een prachtige lucht op weg naar de grote cols. We begonnen
met de Col de d’Allos, smalle weg naar boven met een hobbelig wegdek.
(2250 m hoog.)
Toen gingen we richting Col des Champs
(2085 m), waar Bertus een klein gaatje over het hoofd zag maar een bmw
(trekker) kan daar tegen. Daarna richting Col de la Valberg wat een hele
mooie col was met prachtige wegen en bochten.
Nu gingen we naar de hoogst berijdbare col
van Europa: Col de la Blonnet, waar we genoten van een prachtig
uitzicht want we keken bijna overal over heen. (deze weg is vroeger
aangelegd door Napoleon).
Op weg naar beneden begon de
Aprilia-rijder zich al weer te knijpen dus ging hij maar met de motor
uit naar beneden om zo weer wat benzine te sparen. Maar een geluk voor
hem en voor ons stond beneden aan de col een benzinepomp.
We kwamen tot de conclusie dat we nog
weinig kilometers hadden met al die cols dus rijden we iets langer door
dan normaal. Op Col de la Vars en Col de la Isoard kregen we te maken
met een lage zon, waardoor we soms in een paar bochten niks meer zagen,
maar dan ook helemaal niks.
Om 20.00 uur vonden we een hotel in
Briancon, waar we lekker gegeten hebben en toen ik dit schreef, zaten we
aan de bar met een lekker biertje.( toen wisten we dus nog niet wat een
biertje daar kost, namelijk fl.7,35 voor 25 cl.) ( 387km ) totaal (
1880 km )
Dag 5
Na een goed ontbijt gingen we op weg naar
Col de Calibier, maar tot onze stomme verbazing was die afgesloten dus
een alternatieve route. Dan maar richting Italie. Na een paar cols te
hebben te gereden met harde en koude wind, kwamen we onder aan de Col de
L’Iseran, maar die was ook afgesloten wegens sneeuwval???!!!
Dus we hadden weer een probleem. Dan maar
de doorgaande route richting Albertville. Onderweg veel donkere wolken
maar regen hebben we bijna niet gehad. Toen gingen we de grens naar
Zwitserland over, waar we langs de Mont Blanc kwamen, wat een
fantastisch uitzicht was, want ook daar was net verse sneeuw gevallen.
Onderweg naar beneden kwamen we een
combinatie tegen. Zoiets hadden we nog nooit gezien, een truck met
oplegger + 2 aanhangers en daar nog een klein aanhangertje achter,
geschatte lengte volgens ons ongeveer 38 meter, prachtig om te zien.
Om half 8 zijn we gestopt in Bex iets
voorbij Martigny en hebben we vandaag best wel veel kilometers gemaakt,
maar door al die omleidingen zijn we weer niet veel opgeschoten en zaten
we nog onderin Zwitserland en morgen was de laatste dag alweer!! Dus we
hebben morgen nog een hele reis voor de boeg. ( 410 km ) totaal ( 2287
)
Dag
6
De laatste dag was alweer aangebroken nadat eerst Jean Paul s’nachts de
bloempotten om had gegooid op de gang (waarschijnlijk oorzaak drank) We
zijn vroeg opgestaan omdat we een lange dag voor de boeg hadden , maar
tot onze stomme verbazing had onze gastheer zich verslapen, zodat we nog
niet op tijd weg konden.
Om 09.15 uur reden we weg met een mooie
blauwe lucht boven ons. We gingen het eerste stuk nog binnendoor met
onder andere de Jaunpas die heel mooi was om te rijden en om van je af
te kijken om de uitzichten te bewonderen.
Na ongeveer 150 km binnendoor te hebben te
gereden en het al 13.00 uur was leek het ons verstandiger om nu de
snelweg op te gaan. Dus ongeveer 125 km voor Bazel gingen we de snelweg
op om bij Bazel er even af te gaan om wat te eten en te drinken en te
tanken. Want sinds ons ontbijt hadden we niets meer gehad.
Toen kwamen we bij het volgende probleem.
We zaten nog 16 km van de grens en hadden geen vignet na even te hebben
nagevraagd, kwamen we erachter dat het 25 euro kostte. 25 euro voor 16
km, dat vonden we wel prijzig dus besloten we het er maar op te wagen.
We kwamen in de file bij de grens en zagen
dat er per rijbaan 2 douane ambtenaren stonden. Foute boel dus , maar
vlak voor ons werd er een auto tussen uitgehaald en konden wij gewoon
doorrijden, hadden we even 150 euro verdiend over 16 km .
Vanaf nu werd het een lange rit. Om 15.00
uur gingen we de grens over van Zwitserland naar Duitsland en nog een
dikke 700 km voor de boeg.
Een 125 km voor Venlo, de laatste keer
tanken en even naar huis bellen om te zeggen hoe laat het ongeveer zou
worden. En toen kregen we gelijk te horen dat het slecht weer was in
Nederland, dus deden we gelijk het regenpak maar aan.
We begonnen aan het laatste stuk en ja
hoor na 15 km begonnen de eerste druppels al te vallen en werd het ook
al donker en dat is best lastig met een donker vizier.
Om 22.30 uur reden we op de N50 en waren
we bijna thuis en konden we terug kijken op een mooie week met heel mooi
en heel slecht weer ,maar het was weer geslaagd. Fijn gereden, lekker
gegeten, s’avonds met een biertje en een wijntje erbij, wat wil een man
nog meer?! Juist, een vrouw en die stonden ons al met smart op te
wachten.
Groetjes Aart |
